تحليل روند وقوع جرم سرقت در شهر اراك (مطالعه سال‌هاي 1400-1390)

جرم سرقت يكي از مهم‌ترين آسيب‌هاي اجتماعي است كه متأثر از عوامل مختلفي است. اين جرم به‌عنوان نوعي رفتار بزهكارانه، امنيت عمومي و احساس امنيت اجتماعي را تهديد كرده و نظم و انضباط اجتماعي را نيز مختل مي‌سازد. هدف اين پژوهش مطالعه روند (روندپژوهي) انواع جرم سرقت در شهر اراك در دهه 1390 است. روش انجام اين پژوهش از نوع كمّي است و جامعه آماري آن را مهم‌ترين جرائم سرقت در دهه 90 در شهر اراك تشكيل مي‌دهند. روش نمونه‌گيري از نوع تمام‌شمار بوده و داده‌هاي آن از پليس آگاهي شهر اراك اخذ شده است. مهم‌ترين يافته اين پژوهش اين است كه نرخ وقوع سرقت در دهه اخير روندي افزايشي را نشان مي‌دهد و جرائمي مانند سرقت از اماكن خصوصي، سرقت وسايل داخل اتومبيل و سرقت از منزل داراي بيش‌ترين ميزان فراواني هستند. هم‌چنين مي‌توان گفت بيش‌ترين نرخ سرقت‌ها در شهر اراك در نيمه دوم دهه 90 انجام شده است. سرقت‌هايي مانند سرقت از اماكن دولتي، سرقت اتومبيل، سرقت از داخل اتومبيل، سرقت وسايل اتومبيل، سرقت پلاك اتومبيل و موتورسيكلت، سرقت منزل و سرقت مغازه در نيمه دوم دهه 90 انجام شده‌اند و در اين بين بيش‌ترين نرخ وقوع سرقت‌ها نيز در طول 3 سال گذشته يعني از سال 98 به بعد ارتكاب يافته‌اند. عملكرد نيروي انتظامي تنها زماني مي‌تواند در بستر زمان به نتايج ايده‌آل خود برسد و برنامه‌هاي پيشگيرانه به نتايج مفيد منجر شود كه همكاري ساختارهاي حاكم و نهادها و همين‌طور محتويات جامعه قادر به برقراري ارتباط بين پليس، شرايط جامعه و ساختار حاكم برقرار باشد.