تأثير هشت هفته تمرين شناي تداومي و تناوبي شديد بر مقادير كمرين در بافت كبد و چربي احشايي و مقاومت به انسولين در موش‌هاي صحرايي نر مبتلا به سندروم متابوليك

The effect of 8 weeks of continuous and high intensity interval swimming on chemerin levels in liver and visceral fat tissues and insulin resistance in male rats with metabolic syndrome

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير هشت هفته تمرين شناي تداومي و تناوبي شديد بر مقادير كمرين بافت چربي احشايي و كبد و مقاومت به انسولين در موش‌هاي مبتلا به سندروم متابوليك است. روش‌ها: پس از القاي موش‌ها به سندروم متابوليك، به‌منظور اجراي برنامه، موش‌ها (32n=) به‌طور تصادفي به چهار گروه (8n=) كنترل استاندارد يا سالم، كنترل سندروم متابوليك، شناي تداومي و شناي تناوبي شديد (مبتلا به سندروم متابوليك) تقسيم شدند. برنامه‌هاي شناي تداومي و تناوبي شديد به‌ترتيب با 65 درصد و تقريباً معادل 100 درصد اكسيژن مصرفي بيشينه اجرا شد. اندازه‌گيري متغيرهاي خوني و بافتي (چربي احشايي و كبد) با روش الايزا و تحليل آماري با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر انجام گرفت. نتايج: شناي تداومي و تناوبي شديد سبب كاهش معنادار سطح سرمي گلوكز (001/0P=) شد، ولي تغيير معناداري در مقاومت به انسولين (77/0P=) و كمرين بافت كبد (228/0P=) ايجاد نشد. تنها شناي تناوبي شديد سبب كاهش معنادار كمرين بافت چربي احشايي (0001/0P=) و وزن موش‌ها (029/0P=) شد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر، تمرينات شناي تداومي و تناوبي شديد مي‌تواند به‌عنوان رويكردي پيشگيرانه در بهبود مقاومت به انسولين و سندروم متابوليك مورد توجه قرار گيرد، اما اجراي آن به‌صورت تناوبي شديد، اثربخش‌تر خواهد بود. نتيجه‌گيري قطعي به پژوهش‌هاي بيشتري نياز دارد.

The aim of the present study was to investigated the effect of 8 weeks of continuous and high intensity intermval swimming on chemerin levels in liver and visceral fat tissues and insulin resistance in rats with metabolic syndrome. Methods: After induction of mice, to the metabolic syndrome, for the program performance, Rats (n = 32) randomly were divided into four groups (n = 8) including: standard or normal control, metabolic syndrome control, continuous swimming and high intensive interval swimming (with metabolic syndrome) groups. The continuous and high intensive interval swimmimg trained up to 65% and almost equivalent 100% of maximal oxygen uptake respectively. Blood and tissue (liver and visceral fat) variables were measured by ELISA method and the results were extracted using variance analysis test with repeated measurement. Results: Continuous and high intensity interval swimming significantly reduced serum glucose level (P = 0.001), but the two types of performed exercises did not significantly changes in insulin resistance (P = 0.77) and liver tissue chemerin (P = 0.228); only high intensity interval swimming significantly reduced visceral adipose tissue (P = 0.0001) and rat weight (P = 0.029). Conclusion: According to the results of the present study, both continuous and high intensive interval swimming exercises, can be considered as a preventive approach to improve insulin resistance and metabolic syndrome; but performing high intensive interval exercise will be more effective. More researches needed for difinite conclusion.