بررسي شيوه هاي مؤثر پيشگيري اجتماعي از ضرب و جرح (مورد مطالعه فرماندهي انتظامي استان هرمزگان )

هدف اين پژوهش شناسايي شيوه هاي مؤثر پيشگيري اجتماعي از ضرب و جرح و اولويت بندي آنها است. تحقيق از نظر هدف، كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي پيمايشي است. جامعه آماري كاركنان فرماندهي انتظامي استان هرمزگان بود كه 185 نفر به صورت تصادفي انتخاب شده است. ابزار گرد آوري داده ها مصاحبه و بهره گيري از پرسشنامه بود. نتايج حاكي است كه تفاوت معني داري بين وضعيت موجود و وضعيت مطلوب در پيشگيري اجتماعي از جرم ضرب و جرح وجود دارد و در بين شيوه هاي مؤثر از پيشگيري اجتماعي نيز توجيه و آگاه سازي كاركنان در مورد پيامدهاي ضرب و جرح در اولويت اول است و گسترش فريضه امر به معروف و نهي از منكر در مورد عدم ضرب و جرح و پيش بيني ملاحظات صيانتي رفتار با متهمان در اولويتهاي دوم و سوم قرار گرفته است . در وضع مطلوب تقويت فني و علمي واحدهاي انتظامي به منظور آسان سازي كشف علمي جرايم در اولويت اول اقدامات پيشگيري اجتماعي قرار گرفت.