تخفيف واج هاي زبان فارسي بر اساس واژگاني از شاهنامه فردوسي

زبان، پديده‌اي نظام‌مند، پويا و قابل‌تغيير و تحوّل است. يكي از مهم‌ترين دگرگوني‌ ها و تحوّلات زباني مسئلۀ تخفيف يا كاهش واج ها بر اساس مقاصد خاص از طرف كاربران زباني است. برخي از اين عوامل و مقاصد عبارت اند از: كم كوشي و فرآيند اقتصاد زباني، تحوّلات زبان محاوره يا گفتار از زبان معيار يا نوشتار، لهجه‌ ها، گويش‌ ها و گونه‌ هاي تلفّظ زباني، هم‌نشيني حروف متنافر و بعيد المخرج و غيره. زبان فارسي نيز از اين قاعدۀ زباني مستثنيٰ نيست و تخفيف در واژگان فارسي يكي از عوامل مهمّ زباني است كه در اين مقاله نگارنده مي‌كوشد تا بر اساس متن شاهنامۀ فردوسي اين مسئله را مورد واكاوي و مداقّه قرار دهد و در دو محور تخفيف در « صامت‌ ها» و تخفيف در «مصوّت‌ها »ي واژگان اين متن به بررسي عوامل مؤثّر زباني بر ايجاد اين پديدۀ زباني بپردازد.