چگونگي مواجهه امام صادق (عليه السلام) با فرقه ها و جريانات فكري انحرافي

هر يك از امامان دوازده‌گانه در زمانه‌اي با شرايط خاص زندگي مي‌كردند، در ميان ايمه، عصر امام صادق (عليه السلام) عصر جنبش‌هاي فرهنگي بود. از يك طرف به خاطر منازعه امويان و عباسيان، فرصت براي امام (عليه السلام) مهيا شد تا به شاگرد پروري بپردازد. از طرف ديگر فرقه‌ها و جريانات فكري، يا به وجود آمدند و يا فعال‌تر شدند. در اين دوران، مي‌طلبيد امام صادق (عليه السلام) به عنوان امام عصر، سكوت نكرده و در كنار كرسي تدريس، مواجهه‌اي درست و سازنده در برابر فرقه‌ها و نحله‌ها داشته باشد. مطالعه سيره امام صادق (عليه السلام) نشان مي‌دهد كه آن حضرت دو نوع برخورد، يعني برخورد هدايتي و برخورد تدافعي، در برابر اين فرقه‌ها و نحله‌ها داشته‌ است. در عصر حاضر، در هر زمان و مكاني، فرقه‌اي نو ظهور مي‌كند و جريانات فكري انحرافي جديد به وجود مي‌آيد، شناخت سبك امام صادق (عليه السلام) در مواجهه با جريانات فكري و فرقه‌هاي انحرافي لازم و ضروري است تا مبلغين و پژوهشگران حوزه‌هاي علميه، از اين روش‌ها براي دفع شر اين فرقه‌ها و جريانات فكري بهره بگيرند. با مراجعه به كتب تاريخي و روايي اين نتيجه حاصل شد كه امام صادق (عليه السلام) با توجه به شرايط فرهنگي – سياسي حاكم بر جامعه عصر خود دو نوع برخورد با فرقه‌ها و جريانات فكري انحرافي داشت كه عبارت اندز: 1- برخورد هدايتي و جذب مخالفان2- برخورد دفعي و مبارزه منفي.