طراحي مدل حكمراني مشاركتي در راستاي كاهش فساد اداري با رويكرد آميخته (موردمطالعه: استانداري و فرمانداري شهر اهواز)

پژوهش حاضر باهدف طراحي مدل حكمراني مشاركتي در راستاي كاهش فساد اداري صورت گرفت. بر اين اساس پژوهش حاضر برحسب هدف، كاربرديبنيادي برحسب نوع داده، آميخته (كيفيكمي) از نوع اكتشافي؛ برحسب زمان گردآوري داده، مقطعي و برحسب روش گرداوري داده‌ها و يا ماهيت و روش پژوهش، يك پژوهش پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي شامل 20 نفر از خبرگان، متخصصين و كارشناسان شاغل در استانداري و فرمانداري است. همچنين در بخش كمي، جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليه كارشناسان سازمان‌هاي استانداري و فرمانداري‌ هستند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌بندي‌شده، 335 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. روش تحليل داده‌ها در بخش كيفي مرور ادبيات و روش مصاحبه بود. در بخش استنباطي و كمي براي پاسخ به سؤال‌هاي پژوهش از آزمون تي تك نمونه‌اي و نرم‌افزار SPSSv21 استفاده شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه الگوي حكمراني مشاركتي جهت كاهش فساد اداري در ايران شامل ابعاد پديده محوري: حكمراني مشاركتي، شرايط علي: توسعه نهادي حكمراني مشاركتي، پيامدها و نتايج: كاهش فساد اداري، شرايط زمينه‌اي (بستر حاكم): فرهنگ مشاركتي، شرايط مداخله‌گر: تقويت نظام اداري و راهبردها: اصلاح ساختار سازماني و 30 مؤلفه است. در نهايت نتايج نشان داد مدل ارائه شده از اعتبار مطلوبي برخوردار است.