لزوم اظهار اسلام پس از بلوغ و عدم كفايت اسلام حكمي در تحقق ارتداد

ارتداد از مسائل چالشي اديان توحيدي است و دين همان‌طوركه بر پذيرش اسلام و ايمان تأكيد دارد، از كفر و ارتداد نهي كرده و در متون فقهي، مجازات‌هايي براي مرتكبان آن در نظر گرفته شده است. ارتداد صرفاً لقلقۀ زبان نيست و حصول آن مستلزم حضور شرايط تكليف نظير عقل و اختيار است. ليكن، بلوغ به‌عنوان يكي از شرايط عامۀ تكليف در حصول ارتداد، محل اختلاف است و از ميان كساني كه آن را در تحقق ارتداد شرط مي‌دانند، عده‌اي به صِرف بلوغ شرعي اكتفا كرده و براي بلوغ عقلي و اظهار اسلام پس از بلوغ جايگاهي متصور نشده‌اند. اين مسئله به‌حدي حائز اهميت است كه نتيجۀ آن به‌طور مستقيم در حيات نوجوانان تازه‌بالغ نقش دارد و مي‌تواند پاياني بر شبهه‌پراكني و اختلاف‌نظرها در خصوص عدم رعايت حقوق اين گروه در دين اسلام باشد. حاصل پژوهش نشان مي‌دهد كه بلوغ در وقوع ارتداد شرط لازم است نه كافي و مقصود از اسلام در اين مسئله، اسلام حقيقي است و صرف اسلام حكمي و تبعي كفايت نمي‌كند. پژوهش حاضر به روش توصيفي تحليلي و با استناد به منابع كتابخانه‌اي صورت گرفته است..