تأثير درمان ايمپلنت بر شاخص تأثير وضعيت دهان بر فعاليت روزانه (Oral Impact on Daily Performance) در شهر اصفهان

مقدمه: از دست دادن دندان‌ها و پيامدهاي آن براي سلامتي، همچنين ناراحتي رواني كه به همراه دارد، تأثير منفي بر وضعيت سلامتي و كيفيت زندگي مي‌گذارد. ايمپلنت دندان با هدف افزايش سلامت و رضايت بيماران و بهبود همه‌ي جنبه‌هاي كيفيت زندگي انجام مي‌شود. لذا اين مطالعه با هدف تأثير درمان ايمپلنت بر شاخص‌هاي كيفيت مرتبط با سلامت دهان و دندان در بيماران تحت درمان ايمپلنت در شهر اصفهان انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي تحليلي- مقطعي، كيفيت زندگي 73 بيمار مراجعه‌كننده به دانشكده‌ي دندان‌پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) و مراكز خصوصي قبل و بعد از درمان ايمپلنت، در سال تحصيلي 1398-99 با استفاده از شاخص OIDP (Oral impact on daily performance) بررسي گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با آزمون‌هاي Paired t- test، Independent t- test و تحليل واريانسى (ANOVA) انجام شد (0/05 = α). يافته‌ها: در مطالعه‌ي حاضر، شايع‌ترين مشكل و بيشترين عامل مؤثر در شرايط دهاني بر كيفيت رضايت، كشيدن و از دست دادن دندان‌ها بود كه بيش از همه (83/6 درصد) در كيفيت غذا خوردن، بر لذت بردن از ارتباط با ديگران (68/5 درصد) و بر كيفيت لبخند زدن (64/4 درصد) تأثير داشت. ميانگين نمره‌ي OIDP قبل از درمان ايمپلنت نسبت به بعد از دريافت درمان در تمام جنبه‌هاي پرسش‌نامه كاهش نشان داد كه از نظر آماري معني‌دار بود ( p value 0/05). نتيجه‌‌‌‌‌گيري: با توجه به داده‌هاي مطالعه‌ي حاضر، مي‌توان نتيجه گرفت كه درمان ايمپلنت بر كيفيت زندگي بيماران تأثير مثبت دارد.