انتخاب بهينه سهام براساس توسعه مدل گوردون با استفاده از رويكرد تصميم گيري چند معياره فازي

انتخاب سبد سهام مناسب كه بيشترين بازدهي را داشته باشد، همواره دغدغه سرمايه‌گذاران حقيقي و حقوقي بوده است. بنابراين تحقيق حاضر با توسعه ديدگاه گوردون و استفاده از تصميم گيري چند معياره فازي تركيبي، به شناسايي عوامل موثر و تعيين وزن نسبي سود سهام، نرخ تنزيل و نرخ رشد سود سهام پرداخته است. هدف از اين تحقيق بسط مدل تصميم گيري چند معياره در جهت فراهم نمودن معيارهايي براي سرمايه گذاران است تا با انتخاب سبد سهام بهينه تر بتوانند بازده بالاتري را به دست آورند. هدف كلي تحقيق تعيين معيارهاي موثر بر انتخاب سهام در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از يك مدل يكپارچه (DEAMATEL) است. ترتيب اثرگذاري و اثرپذيري معيارهاي اصلي با ديمتل نشان داده است كه معيار سودآوري (Profit) بيشترين تعامل را با ساير معيارها داشته است. و سپس به ترتيب معيارهاي مديريت روش‌ها و عمليات (MPO)، بازار (Market)، ريسك (Risk)، معيار رشد (Growth) در رتبه‌هاي بعدي از نظر تعامل با ساير معيارها قرار گرفته‌اند.