ارتباط گونه‌هاي همي‌كريپتوفيت مقاوم به تركيبات نمكي متناسب با عوامل ادافيكي در بيابان‌هاي همجوار خليج فارس

تغييرات تركيبات مختلف املاح دار در عوامل ادافيكي، توزيع مكاني گونه‌هاي گياهي به‌ويژه همي‌كريپتوفيت‌ها را تحت تأثير خود قرار مي‌دهد. به نظر مي‌رسد اين تغييرات در مناطق بياباني كه همجوار دريا نيز هستند با تغييرات بيابان‌هاي ديگر متفاوت است. اين پژوهش با هدف بررسي توزيع مكاني گونه‌هاي همي‌كريپتوفيت با عوامل ادافيكي انجام شد. نمونه‌برداري پوشش گياهي به‌صورت تصادفي – سيستماتيك و به روش ترانسكت پلات (جمعاً 150 پلات 1، 2 و 4 مترمربعي) و نمونه‏برداري خاك از عمق 045 و 4590 انجام و در آزمايشگاه ويژگي‌هاي خاك اندازه‌گيري شد. آناليز محاسبه ضريب همبستگي بين صفات مختلف پوشش گياهي (درصد پوشش، ارتفاع و تراكم) با ويژگي‌هاي خاك رويشگاه‌ها نشان داد كه اين پارامترهاي گياهي با اسيديته، بافت و مجموع كلسيم و منيزيم بيشترين همبستگي را دارند. آناليز مؤلفه‌هاي اصلي (P.C.A) نشان داد به‌طوركلي، در اين منطقه عامل تراكم گياهي با ويژگي‏ها كلسيم و منيزيم عمق دوم، بيش ترين ارتباط را داشته و ساير ويژگي‏ها پوشش گياهي با مقدار سديم، پتاسيم و هدايت الكتريكي عمق اول و منيزيم و كلسيم عمق دوم لايه‌هاي خاك داراي ارتباط مستقيم بوده‌اند.