اثربخشي آموزش مديريت استرس مبتني برمدل شناختي-رفتاري برانگيزه پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرري

فاقد عنوان لاتين

هدف پژوهش حاضر تعيين اثر بخشي مديريت استرس برروي انگيزه پيشرفت دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه 1 شهرري بود. اين پژوهش از نوع مطالعات نيمه آزمايشي و از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل با گمارش تصادفي بود. جامعه آماري اين پژوهش متشكل از كليه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه 1 شهرري به تعداد1685 نفر بود. براي محاسبه حجم نمونه ازفرمولكوهن(1981) استفاده شد، حدود 100دانش آموز انتخاب شدند تعداد 40 نفر نمونه انتخاب و در دو گروه (20 نفر گروه آزمايش و 20 نفر گروه كنترل) به صورت تصادفي جايگزين شد. به عنوان پيش آزمون انجام شد و گروه آزمايش درمان مديريت استرس را دريافت نمودند ،سپس پرسشنامه ي ذكر شده به عنوان پس آزمون در هر دوگروه اجرا شد. داده توسط آزمون تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.سطوح معني داري آزمون كلوموگروف-اسميرنوف براي پيش آزمون وپس آزمون متغيرهاي پژوهش (انگيزه پيشرفت ) بيشتراز 0/05 مي‌باشد درنتيجه بين ميانگين گروههاي آزمايش وكنترل تفاوت معني داروجود دارد (0/05>p) نتايج نشان دادبين انگيزش پيشرفت درگروه آزمايش باگروه كنترل تفاوت معناداري وجود دارد وآموزش مديريت استرس مبتني برمدل شناختي- رفتاري برانگيزه پيشرفت دانش آموزان دوره دوم متوسطه ناحيه 1 شهرري موثراست. همچنين نتايج پژوهش تاثيرآموزش مديريت استرس رابه عنوان يكي ازروشهاي حمايتي درافزايش افزايش پيشرفت نشان داد.

فاقد چكيده لاتين