افزايش توانمندسازي روانشناختي و دلبستگي شغلي در طول همه گيري كوويد 19: مداخلات روانشناسي مثبت نگر در معلمان

فاقد عنوان لاتين

هدف از پژوهش حاضر اثربخشي روان درماني مثبت نگر بر توانمندسازي روانشناختي و دلبستگي شغلي معلمان در تدريس آنلاين بود. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. در اين پژوهش از روش نمونه گيري غير تصادفي هدفمند استفاده شد. داده ها از طريق پرسشنامه توانمندسازي روانشناختي اسپريتزر (1995)و دلبستگي شغلي ادواردز و كليپاتريك (1984)جمع آوري گرديد. آزمودني هاي گروه هاي آزمايشي به مدت 8 جلسه و هفته اي دو بار و هر جلسه به مدت 90 دقيقه تحت درمان روان درماني مثبت نگر قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام گرفت.در تحليل توصيفي از ميانگين، انحراف معيار، جداول و در آمار استنباطي با رعايت پيش فرض ها از تحليل كوواريانس استفاده گرديد. نتايج نشان داد روان درماني مثبت نگر بر توانمندسازي روانشناختي و مولفه هاي آن (احساس معني داري، احساس شايستگي، احساس داشتن حق انتخاب، احساس مؤثر بودن و احساس مشاركت با ديگران) و دلبستگي شغلي معلمان در تدريس آنلاين تاثير دارد.

فاقد چكيده لاتين