روش بهره گيري از عمومات و مطلقات در حلّ مسائل مستحدثه

كاربرد عمومات و مطلقات كتاب و سنت در حلّ مسائل فقهي اجمالاً از اصول مفروض نزد دانشيان فقه و اصول است، اما شيوه مواجهه با مسائل مستحدثه در استفاده از عمومات و مطلقات و ضوابط به كارگيري آن ها از مباحث مورد نياز در فقه مسائل جديد و مورد مطالبه پژوهشگران فقهي در اين زمينه است.اين مقاله عهده دار تبيين يك مرحله اساسي در بهره گيري از عمومات و مطلقات براي حل مسائل مستحدثه است؛ يعني شناخت كامل گونه هاي عمومات و مطلقات در مواجهه با مسائل مستحدثه و روش استفاده از آن ها در حالت هاي مختلف.نوآوري اين مقاله ضمن ارائه و تبيين دو روش عرفي و عقلي، ارائه همه صورت هاي مختلف عمومات و مطلقات در مواجهه با مسائل مستحدثه در يك ساختار منطقي و بيان روش مناسب در هر كدام از آن صورت هاست.