بررسي نقش ميانجي تحقّق قرارداد روان شناختي در رابطۀ بين رهبري اخلاقي با رفتار شهروندي سازماني و عملكرد خلاقانه

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش ميانجي تحقّق قرارداد روان ‌شناختي در رابطۀ بين رهبري اخلاقي با رفتار شهروندي سازماني و عملكرد خلاقانه بود. جامعۀ پژوهش، تمامي كاركنان دانشگاه بوعلي سينا همدان به تعداد 735 نفر بودند، كه از اين جامعه با روش نمونه ‌گيري تصادفي ساده و بر مبناي فرمول كوكران نمونه‌اي به حجم 252 نفر انتخاب شد. روش پژوهش نيز كمّي، توصيفي و از نوع مطالعات همبستگي و مدل ‌يابي معادلات ساختاري بود. براي گردآوري داده ‌ها از پرسشنامه‌ هاي رهبري اخلاقي، تحقّق قرارداد روان شناختي و عملكرد خلاقانه و براي تحليل داده‌ ها از تكنيك‌ هاي توصيفي (فراواني، ميانگين و انحراف استاندارد) و استنباطي (تحليل عاملي تأييدي و تحليل مسير تأييدي) با استفاده از نرم افزارهاي Spss و Lisrel  استفاده شد. نتايج يافته ‌ها نشان داد كه رهبري اخلاقي داراي رابطۀ مستقيم، مثبت و معنادار با رفتار شهروندي سازماني، تحقّق قرارداد روان‌ شناختي و عملكرد خلاقانه مي باشد. همچنين مشخص شد كه تحقّق قرارداد روان ‌شناختي نقش ميانجي در رابطۀ بين رهبري اخلاقي با رفتار شهروندي سازماني و عملكرد خلاقانه ايفا مي كند.