مطلوبيت حكمراني از نگاه علامه طباطبائي

فاقد عنوان لاتين

علامه سيد‌محمد‌حسين طباطبائي، به‌عنوان يكي از فيلسوفان و برجسته‌ترين مفسران قرآن كريم، از چهره‌هاي علمي معاصر جهان اسلام به‌شمار مي‌رود. ازاين‌رو، اين پژوهش پس از بررسي انديشه سياسي ايشان، در جايگاه يك فيلسوف سياسي، به‌دنبال پاسخ به اين سؤال است كه مؤلفه‌هاي مطلوبيت حكمراني در آثار ايشان و نسبت‌سنجي آن با نظريه حكمراني خوب چيست؟ يافته‌هاي پژوهش براساس گردآوري اطلاعات از روش كتابخانه‌اي و با استفاده از چهارچوب نظري «هرمنوتيك قصدگراي اسكينر»، حاكي از اين است كه در نگاه علامه طباطبائي، مسئله حكمراني وابسته به دين است و از اين منظر، مي‌توان رابطة ميان دين و سياست را رابطه عموم و خصوص من وجه دانست كه بر همين اساس، سياست به دو نوع ديني و غيرديني تقسيم مي‌شود. «نظريه جامعه‌سازي اسلام»، بخشي از تبيين ايشان از مباحث اجتماعي اسلام است كه در بطن آن با يك رهيافت تمدني مؤلفه‌هاي حكمراني مطلوب، تبيين مي‌گردد. ايشان در ارتباط با حكمراني، بر سه مؤلفه كلي عدالت اجتماعي و برابري، ساختار مستحكم نظام قانوني مبتني بر اخلاق توحيدي و حق مشاركت، مسئوليت همگاني و نظارت مستمر تأكيد مي‌كنند.

فاقد چكيده لاتين