نقش مشروعيت مبتني بر التزام سياسي در كارآمدي نظام مردم‌سالاري ديني

فاقد عنوان

اين پژوهش در پي آن است كه تفاوت كارآمدي به‌معناي تحقق عيني يا توان سيستم در تحقق كاركردهاي اساسي يك حكومت، به‌گونه‌اي‌كه اكثريت مردم و گروه‌هاي قدرتمند درون نظام، تحقق آن ‌را به‌عينه مشاهده كنند، در انديشۀ سياسي اسلام و غرب نشان دهد. ازاين‌رو، با مفروض داشتن «تأثير نوع پذيرش و مشروعيت نظام سياسي در كارآمدي نظام‌هاي سياسي»، چگونگي اثر ژرف التزام شهروندان به انجام تكليف سياسي ملهم از باور به ماهيت الهي قدرت در كارآمدي نظام مردم‌سالاري ديني را با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي بررسي كرده است. نتيجۀ حاصل از آن نشان مي‌دهد برخلاف حكومت‌هاي ليبرال كه كارآمدي حاصل از برآوردن خواسته‌هاي مردم منشأ مشروعيت آنها شناخته مي‌شود؛ تنها با اجراي اوامر الهي، به‌ويژه عدالت، مشروعيت حكومت اسلامي حفظ و حتي تقويت خواهد شد، كه اين امر به‌نوبه خود، افزايش التزام حكومت‌شوندگان به فرامين حكومت و در نتيجه بالا رفتن ضريب كارآمدي آن را به‌دنبال خواهد داشت.

no abstract