ارتباط بين شاخص توده‌ي بدني و پوسيدگي دنداني در كودكان 6 تا 10 ساله در شهرستان رفسنجان

مقدمه: پوسيدگي دنداني، شايع‌ترين بيماري مزمن دوران كودكي است كه تأثير عميقي در سلامت فرد و جامعه دارد. مطالعه‌ي حاضر، تعيين ارتباط بين شاخص توده‌ي بدني و پوسيدگي دنداني در كودكان ۶ تا ۱۰ ساله در شهرستان رفسنجان در سال ۱۳۹۸ را هدف قرار داد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي، تعداد ۲۱۵ دانش‌آموز دختر و پسر ۶ تا ۱۰ ساله به صورت تصادفي انتخاب شدند كه ارتباط بين شاخص توده‌ي بدني و پوسيدگي دنداني آن‌ها بررسي گرديد. نمونه‌ها در چهار گروه لاغر، با (Body mass index) BMI نرمال، اضافه وزن و چاق قرار گرفتند. ارتباط بين دو شاخص BMI و DMFT/dmft از طريق آزمون‌هاي Mann-Whitney و Kruskal-Wallis و ضريب همبستگي Spearman تعيين شد (0.05 =α). يافته‌ها: بين مقدار شاخص dmft و شاخص توده‌ي بدني كودكان، رابطه‌ي معكوس و معني‌داري وجود داشت (0.001 p value، 0.315- = r). ميانگين شاخص DMFT بين كودكان لاغر، با وزن نرمال، داراي اضافه وزن و چاق تفاوت معني‌داري وجود نداشت (0.205 = p value). نتيجه‌گيري: شاخص dmft با افزايش شاخص توده‌ي بدني كاهش مي‌يابد و ارتباط معني‌داري بين شاخص DMFT با شاخص توده‌ي بدني وجود نداشت.