سفرنامه هيه‌چو و ارزش آن در مطالعات تاريخ ايران و اسلام

اين مقاله مروري است بر سفرنامه هيه‌چو، راهبي كره‌اي كه در قرن هشتم ميلادي/ دوم هجري، براي زيارت اماكن مقدس بودايي به هند سفر كرد. اما سفرش به هند محدود نشد و او از هند به سمت غرب و شمال تا افغانستان و پاكستان و نيز منطقه ماوراءالنهر و آسياي مركزي سفر كرد. به علاوه او در اين سفر تا فارس و شام نيز رفت و سپس در اواخر سال 727 م/ 109ھ به مناطق شرقي چين بازگشت و به‌كار ترجمه متون بودايي سرگرم شد. سفرنامه هيه‌چو كمتر شناخته شده است و با اين‌كه حجم كمي داشته و فقط قسمت‌هايي هم از آن به‌دست ما رسيده، واجد اطلاعات مفيدي است. اين سفرنامه مخصوصا از اين نظر اهميت دارد كه هيه‌چو شاهد معاصر فتوحات اعراب و گسترش اسلام در آن دوران بوده است. در اين نوشته، بخش‌هايي از اين كتاب كه از نظر تاريخي در مطالعات ايران و اسلام اهميت دارد بررسي مي‌گردد.