تحليل فضايي تقاضاي گردشگري داخلي در ايران

Spatial Analysis of Domestic Tourism Demand in Iran

رونق گردشگري در كشور مربوط به فراهم كردن شرايط مناسب و خدماتي است كه عدم توجه به اين موارد مانعي براي رشد و توسعه گردشگري است. در اين تحقيق با استفاده از دو مدل پنل پوياي فضايي و خودرگرسيون فضايي و با در نظر گرفتن عوامل اقتصادي تقاضاي گردشگري و عرضه خدمات گردشگري، به تحليل فضايي تقاضاي گردشگري داخلي در ايران پرداخته شد. نتايج نشان داد متغيرهاي جاذبه‌هاي فرهنگي و تاريخي، درآمد خانوارها، اقامتگاه‌ها، زيرساخت جادهاي و ريلي، تأثير معناداري بر تقاضاي گردشگري داخلي در هر دو مدل دارد. البته ميزان تأثيرگذاري اين متغيرها در مدل فضايي متفاوت است. به طور كلي متغيرهاي جاذبه ‌هاي فرهنگي و تاريخي و نيز درآمد خانوارها، از تأثيرگذاري بالايي بر تقاضاي گردشگري داخلي برخوردارند. متغير اقامتگاه نيز داراي تأثير بالايي بر ميزان تقاضاي داخلي گردشگري است كه البته با در نظر گرفتن مفهوم فضا و مجاورت از اهميت و تأثيرگذاري اين متغير كاسته شده است. از طرفي متغير زيرساخت جاده اي در مدل پنل پوياي فضايي داراي اهميت و تأثيرگذاري بالايي نسبت به ساير متغيرهاست.