مطالعه ويژگيهاي ژئوشيمي آلي و كاني‌شناسي بخش شيلي قاعده سازند آسماري در ميادين مركزي فروافتادگي دزفول

سازند آسماري در ميادين مركزي فروافتادگي دزفول داراي سنگ‌شناسي مخلوط كربناته-آواري مي‌باشد كه بخش زيادي از قاعده اين سازند را رسوبات دانه‌ريز شيلي تشكيل مي‌دهد. در اين مطالعه كاني‌شناسي، پتروگرافي آلي، بلوغ حرارتي و پتانسيل هيدروكربن‌زايي رسوبات شيلي قاعده سازند آسماري در ميادين اهواز، مارون و كوپال مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. نتايج آناليز XRD نشان مي‌دهد كه كانيهاي رسي كائولينيت و مخلوط لايه ايليت-اسمكتيت فراوانترين و پس از آن كلسيت و كوارتز تشيكل دهنده‌هاي اصلي قاعده سازند آسماري مي‌باشند. مشاهدات‌ پتروگرافي آلي مشخص مي‌كند كه مواد آلي موجود در اين بخش بيشتر منشا قاره‌اي داشته و از ذرات ويترينايت، اينرتينايت، پولن و فيتوكلاست چوب و همراهي مقدار كمتري مواد آلي دريايي لپتينايت و مواد آمورف تشكيل شده است. مقدار ماده آلي عمدتا بين 0.2 تا 1.25 درصد وزني (ميانگين 0.75) متغيير بوده و نشاندهنده پتانسيل نفتزايي ضعيف تا نسبتا خوب مي‌باشد. شاخص هيدروژن بين (mg HC/g TOC) 141 تا 244 تغيير مي‌كند كه مطابق با كروژن تيپ III و II/III است. چيرگي مواد آلي با منشا قاره‌اي و بالا بودن نسبي شاخص اكسيژن بيانگر رسوبگذاري بخش شيلي قاعده سازند آسماري در شرايط اكسيدان و يا نيمه اكسيدي، مطابق با افت نسبي سطح آب دريا صورت گرفته است. اندازه‌گيري انعكاس ويترينايت (0.45 %Ro تا 0.7) و Tmax آناليز راك-ايول (°C 417-444 و ميانگين °C431)، براي نمونه‌هاي مورد مطالعه بلوغ حرارتي مطابق با مرحله نابالغ تا ابتداي پنجره نفتي را نشان مي‌دهند.