بررسي اثربخشي و عوارض آمبوليزاسيون شريان رحمي در بيماران مبتلا به خونريزي ديررس پس از زايمان (مطالعه نيمه‌تجربي)

مقدمه: يكي از شايع‌ترين علل مرگ‌و‌مير مادران در جهان، خونريزي پس از زايمان است. تاكنون مطالعه‌اي در خصوص مقايسه تأثير دو ماده آمبوليزان پلي‌وينيل الكل و ژل فوم بر الگوي قاعدگي پس از آمبوليزاسون شريان رحمي در ايران انجام نشده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي اثر‌بخشي و عوارض آمبوليزاسيون شريان رحمي در بيماران مبتلا به خونريزي پس از زايمان انجام گرفت. روش‌كار: اين مطالعه نيمه‌تجربي در سال‌هاي 99-1398 بر روي 70 نفر از بيماران مبتلا به خونريزي ديررس پس از زايمان مراجعه‌كننده به مراكز آموزشي و درماني اصفهان، بيمارستان‌هاي الزهراء (س) و خورشيد اصفهان انجام گرفت. 30 نفر با ماده آمبوليزان ژل فوم و 40 نفر با ماده آمبوليزان پلي‌وينيل الكل تحت آمبوليزاسيون شريان رحمي قرار گرفتند. بيماران به‌مدت 6 ماه پيگيري شدند و الگوي قاعدگي و عوارض آمبوليزاسيون شريان رحمي در دو گروه مقايسه شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 22) و آزمون‌هاي تي مستقل، كاي دو و آزمون دقيق فيشر انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: در اين مطالعه ميزان موفقيت باليني 91.4% و ميزان موفقيت فني 100% بود. الگوي قاعدگي نرمال در مجموع دو گروه در سه ماهه اول 61.7% و پس از سه ماهه دوم 91.4% گزارش شد. الگوي قاعدگي پس از 6 ماه پيگيري بين دو گروه تفاوت معني‌داري نداشت (0.018=p). ميزان عوارض كلي 13.3% بود كه 10.8% سندرم پس از آمبوليزاسيون و 2.5% ايسكمي موضعي ناحيه تناسلي خارجي بود. نتيجه‌گيري: آمبوليزاسيون شريان رحمي، يك روش مؤثر و ايمن جهت درمان زنان مبتلا به خونريزي ديررس پس از زايمان مي‌باشد.