بهره‌گيري از ابعاد موقعيت در برنامۀ درسي آموزش ديني

با توجه به اينكه بهره‏ گيري از ابعاد يك موقعيت در رشد و شكل‏ گيري افكار، بسيار مؤثر واقع مي‌شود، هدف اصلي اين پژوهش، واكاوي نظرهاي متخصصان علوم ديني و تربيتي، و تجارب زيستۀ آموزگاران درخصوص نقش موقعيت‏ هاي آموزش ديني در دورۀ دوم دبستان است و بدين منظور، از مصاحبۀ نيمه‏ ساختاريافته با متخصصان و آموزگاران استفاده كرده‌ايم. تجزيه‏ وتحليل اطلاعات با استفاده از روش كدگذاري و مقوله‏ بندي صورت گرفته است. يافته ‏هاي حاصل از مصاحبه با متخصصان به‏ صورت اصول ناظر بر انتخاب بهينۀ موقعيت‏ هاي آموزش ديني تدوين شده كه خود مشتمل بر سه قسم است: مغتنم‌شمردن فرصت‌ها، درگيريِ شناختي و عاطفي در موقعيت، و جذابيت و توسعه‌بخشي موقعيت‌ها. براساس تجارب آموزگاران، ابعادي از موقعيت كه بايد از آن‏ها در اجراي برنامۀ درسي آموزش ديني استفاده شود، به هشت مقوله تقسيم مي‌شوند: موقعيت ‏هاي برهم‌زنندۀ عادت‏ها و نظم طبيعي، موقعيت‏ هاي برانگيزانندۀ عواطف و احساسات، موقعيت‏ هاي برانگيزانندۀ انديشه و تعقل، موقعيت‏ ها و فعاليت‏ هاي جمعي، موقعيت‏ هاي غيررسمي، موقعيت‏ هاي زمان بروز مسائل و چالش‏‌هاي اخلاقي، موقعيت‏ هاي زمان بروز پديده‏ هاي طبيعي، و موقعيت‏هاي اماكن و آثار تاريخي.