كشف معناي زندگي با رويكرد شناخت نفس از نگاه صدرالمتألهين

فاقد عنوان

معناي زندگي يكي از مهم‌ترين مسائل فلسفي است كه تمام افعال و افكار انسان‌ها با آن مرتبط است. ازآنجاكه شناخت معناي زندگي، متوقف بر شناخت خود انسان است؛ درنتيجه نوع نگاه هر فرد به خود، تأثير زيادي در پاسخ او به چيستي معناي زندگي خواهد داشت. گرچه صدرالمتألهين به‌طور مستقيم از معناي زندگي سخن نگفته است؛ ولي با بررسي انسان و ويژگي‌هاي آن به هدف از زندگي كه يكي از معاني «معناي زندگي» است، پرداخته و معتقد است كه انسان داراي هدفي است كه بايد آن را كشف كند و تمام اعمال و رفتار و نيات خود را براي رسيدن به اين هدف به‌كار ببندد. در اين نوشتار به روش تحليلي ـ توصيفي به‌دست مي‌آوريم كه حقيقت انسان به نفس ناطقه خويش است كه داراي دو قوة عقل نظري و عقل عملي است؛ درنتيجه كمال حقيقي انسان به تكامل مرتبه عقلي آن است. با توجه به حقيقت انسان و كمال حقيقي آن، انسان داراي دو هدف مياني و نهايي در زندگي خواهد بود. قرب الهي هدف نهايي از زندگي انسان است كه با تحقق آن، انسان به حيات و سعادت حقيقي مي‌رسد.

no abstract