بررسي تاثير تعاملات كارآگاهان پليس با مراجع قضايي در كشف قتل (مورد مطالعه شهرستان ايلام در سال هاي 1396و 1397)

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير تعاملات گوناگون كارآگاهان پليس (تعاملات اطلاعاتي، آزمايشگاهي، عملياتي و تحقيقاتي) با مراجع قضايي در ميزان كشف جرم قتل در شهرستان ايلام در سال‌هاي 96 و 97 صورت گرفته است. روش: اين تحقيق از نوع كاربردي و به روش توصيفي‌- تحليلي با طرح پيمايش انجام گرفته است. جامعه آماري شامل صاحب‌نظران و خبرگان (دادستان، بازپرسان، قضات رسيدگي‌كننده به پرونده‌هاي قتل و كارآگاهان ويژه قتل در پليس آگاهي) موضوع بود كه به تعداد 43 نفر از ميان 50 نفر به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب و با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. روش گردآوري اطلاعات ميداني و ابزار آن پرسش‌نامه محقق ساخته بود. روايي پرسش‌نامه بر اساس روايي محتوايي و پايايي آن از طريق ضريب آلفاي كرونباخ (بالاي 85/0) به‌دست آمد. تجزيه ‌و تحليل يافته‌ها در دو سطح توصيفي (ميانگين، انحراف استاندارد و توزيع فراواني) و استنباطي (آزمون دوجمله‌اي) انجام گرفت. يافته‌ها و نتايج: نتايج تحقيق نشان داد بين تعامل كارآگاهان و مراجع قضايي در ابعاد چهارگانه (اطلاعاتي، آزمايشگاهي، عملياتي و تحقيقاتي) در كشف قتل تفاوت معناداري وجود دارد؛ به اين معنا كه تعاملات ميان كارآگاهان و مراجع تا اندازة زيادي در كشف جرم قتل مؤثر بوده است. اولويت‌بندي اين چهار تعامل (با تأكيد بر فريدمن) به ترتيب تعاملات اطلاعاتي با ميانگين 35/3، عملياتي با ميانگين 30/3، تحقيقاتي با ميانگين 16/2 و نهايتاً آزمايشگاهي با ميانگين 19/1 در كشف قتل بوده است.