تاثير مواد معدني بر سلامت سم

كيفيت سم به عنوان مجموعه‌اي از ويژگي‌هاي بافت شاخي سم، شكل سم و آناتومي و فيزيولوژي ساختار داخلي سم شناخته مي‌شود و سلامت سم به نوبه خود با توليد بافت شاخي مقاوم و با كيفيت تعيين مي‌شود. يكپارچگي عملكردي بافت شاخي سم اساساً به تمايز مناسب، يعني كراتينه شدن سلول‌هاي اپيدرمي سم بستگي دارد. كنترل و تعديل كراتينه شدن اپيدرم سم توسط انواع مولكول‌ها و هورمون‌ها صورت مي‌گيرد. اين فرآيند به تامين مناسب مواد مغذي از جمله ويتامين‌ها، مواد معدني و عناصر كمياب بستگي دارد. تنظيم و كنترل تمايز و جريان مواد مغذي به سلول‌هاي اپيدرمي نقش اساسي در تعيين كيفيت و در نتيجه يكپارچگي عملكردي بافت شاخي سم دارد. كاهش عرضه مواد مغذي به سلول‌هاي اپيدرمي كراتينه‌كننده منجر به توليد بافت شاخي با كيفيت پايين‌تر و افزايش حساسيت آن به آسيب‌هاي شيميايي، فيزيكي يا ميكروبي محيط مي‌شود. شواهد زيادي نشان مي‌دهد كه هورمون‌ها، ويتامين‌ها، مواد معدني و عناصر كمياب نقش مهمي در رشد طبيعي بافت شاخي سم و تشكيل صحيح كراتين دارند. افزايش فراهمي زيستي مواد معدني كمياب، استفاده از آنها را بهبود مي‌بخشد و مي‌تواند به بهبود يكپارچگي بافت‌هاي كراتينه شده كمك كند.