مدل خودآگاهي هيجاني-معنوي براساس منابع اسلامي

درك و خودآگاهي نسبت به هيجان‌هاي معنوي و همچنين توجه به حضور و نياز به خداوند به هنگام وقوع يك تجربه معنوي از جمله مباحثي است كه در منابع اسلامي‎مورد تأكيد قرار گرفته‎اند. اين پژوهش با هدف ارائه مدل خودآگاهي هيجاني−معنوي مبتني بر تعاليم دين اسلام انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع كيفي است و جامعه اسنادي در آن آيات قرآن و روايات كتب حديث شيعه مي‎باشد. نمونه اين پژوهش 45 گزاره مرتبط با خودآگاهي هيجاني−معنوي است كه با استفاده از روش نمونه‎گيري قضاوتي (هدفمند) گزينش شده‎اند. مواجه شدن با ساحت معنوي، خود‎ارزيابي درون‎نگرانه و نسبت‎يابي هيجان معنوي با صفات الهي، سه مؤلفه اصلي هستند كه براي مدل خود آگاهي هيجاني−معنوي استخراج شدند. همچنين چهار ساحت اصلينيايش، آفرينش، گرفتاري و سرشت خويشتن به‎عنوان ساحت‎هاي معمول وقوع تجربه‎هاي معنوي شناسايي شدند. اين پژوهش با توجه به خلأ موجود در زمينه رويكرد هيجاني نسبت به معنويت انجام شده، براساس متون اسلامي‎ به تبيين خودآگاهي هيجاني−معنوي مي‎پردازد.