بررسي عوامل مؤثر بر ارتقا كيفيت آموزش مجازي ازديدگاه اساتيد و دانشجويان رشته هاي توانبخشي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز در دوران كوويد-19

مقدمه: تعطيلي مدارس و دانشگاه هاي كشور به دليل شيوع بيماري كوويد 19، سبب شد تا آموزش مجازي از سوي آموزش و پرورش و همچنين آموزش عالي مطرح شود. با توجه به اهميت آموزش مجازي در پاندمي كرونا، اين پژوهش با هدف بررسي عوامل مؤثر بر ارتقا كيفيت آموزش مجازي از ديدگاه اساتيد و دانشجويان رشته‌ هاي توانبخشي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز انجام گرفت. روش بررسي: مطالعه توصيفي تحليلي حاضر با حضور 17 نفر از اساتيد و 210 نفر از دانشجويان مقاطع كارشناسي و كارشناسي‌ارشد در رشته‌ هاي فيزيوتراپي، كاردرماني، گفتاردرماني و شنوايي ‌شناسي اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه ي محقق ‌ساخته جمع ‌آوري گرديد. روايي پرسشنامه با بررسي اساتيد متخصص و با تجربه در زمينه آموزش مجازي تأييد و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي‌كرونباخ 0.97 تعيين گرديد. نتايج: نتايج پژوهش نشان داد كه از ديدگاه اساتيد تمام ابعاد پرسشنامه جزء عوامل اثربخش بر رشد و ارتقا كيفيت آموزش مجازي محسوب مي‌شدند ولي دانشجويان، بعد شفاف سازي انتظارات از يادگيرنده را مؤثرترين عامل و بعد كاهش احساس انزوا و ايجاد حس و انگيزه‌ حضور در جامعه‌ يادگيري را كم اثرترين عامل برشمردند. نتيجه ‌گيري: باتوجه به شناسايي مهم ترين عوامل مؤثر بر اثربخشي آموزش، به نظر مي ‌رسد سياست گذاران حوزه آموزش بايد با در نظرگرفتن اين عوامل، برنامه‌ريزي هاي لازم را انجام دهند و در فراهم كردن شرايط و امكانات لازم جهت ارتقا كيفيت آموزش مجازي فراگيران اهتمام ويژه بورزند.