نقش سبك مصرفي شبكه هاي اجتماعي مجازي بر انزواي اجتماعي (مورد مطالعه: جوانان 18 تا 30 سال ساكن تهران)

No title

هدف اين تحقيق بررسي نقش سبك مصرفي شبكه هاي اجتماعي مجازي بر انزواي اجتماعي است. انزواي اجتماعي به عنوان متغير وابسته بر اساس مدل سيمن (احساس تنهايي، احساس ياس و بي طاقتي) عملياتي گرديده است. چارچوب نظري مبتني بر نظريه شبكه ولمن و نظريه انزوا دريفوس روش تحقيق مورد استفاده كمي- پيمايشي و ابزار پژوهش پرسشنامه است. شيوه نمونه گيري، خوشه اي چند مرحله اي و حجم نمونه برابر با 384 نفر است. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه بين انزواي اجتماعي و ميزان استفاده از شبكه هاي اجتماعي مجازي (0.501=r)، ميزان حمايت دريافتي از شبكه هاي اجتماعي مجازي (0.441=r) و وابستگي به شبكه هاي اجتماعي مجازي (0.408=r) رابطه معناداري وجود دارد. به عبارتي ميزان انزواي اجتماعي بستگي به سبك مصرفي(ميزان، نحوه و تعلق خاطر به اين فضا) دارد و استفاده افراطي و بيمارگونه از اين فضا زمينه ساز يا تشديد كننده انزواي اجتماعي هستند و با نتايج آزمون تحليل واريانس با 0.000=Sig و 6.32=F ،كاربراني كه به منظور كسب ارتباط با جنس مخالف و سرگرمي از شبكه هاي اجتماعي مجازي استفاده مي كنند بيشتر دچار احساس تنهايي، ياس و كم طاقتي (انزوا) هستند.

No abstract