ارزيابي تأثير آمادگي خانوار در برابر ريسك بر رشد اقتصادي ايران

هدف اصلي اين مقاله ارزيابي تأثير آمادگي خانوار در برابر ريسك بر رشد اقتصادي ايران طي دوره زماني (1399-1368) است. به اين منظور، با پيروي از چارچوب ارائه شده در گزارش توسعه جهاني (2014)، يك شاخص تركيبي با در نظر گرفتن چهار مؤلفه اصلي شامل دسترسي خانوار به منابع مالي، وضعيت سرمايه انساني، ميزان برخورداري خانوار از حمايت اجتماعي و ظرفيت دولت در ايجاد تسهيلات تدوين شد. پس از محاسبه شاخص مربوطه با استفاده از روش خودتوضيح برداري با وقفه‌هاي توزيعي و بهره‌گيري از نرم‌افزار مايكروفيت (Microfit)، تأثير آمادگي خانوار در برابر ريسك بر رشد اقتصادي ايران، مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج حاصل از برآورد الگو نشان مي‌دهد ميان آمادگي خانوار در برابر ريسك و رشد اقتصادي ايران در كوتاه‌مدت و بلندمدت رابطه‌اي مستقيم برقرار است. تأثير مثبت تعداد مشتركين تلفن همراه، نيروي كار، سرمايه فيزيكي و از طرفي تأثير منفي جمعيت و تورم بر رشد اقتصادي ايران از ديگر نتايج اين پژوهش مي‌باشد.