بررسي ارتباط ناامني غذايي با پوليپ‌هاي كولوركتال در افراد بالاي 50 سال شهر اصفهان

سابقه و هدف: ناامني غذايي به عنوان دسترسي محدود و نامطمئن به غذاي كافي در همه اوقات براي يك زندگي فعال و سالم تعريف مي‌شود. پوليپ‌هاي كولوركتال به عنوان پيش ساز سرطان روده بزرگ، مي‌تواند منجر به آسيب‌هاي فردي و اجتماعي به زندگي بيمار شود. هدف مطالعه حاضر تعيين ارتباط ناامني غذايي با پوليپ‌هاي كولوركتال در افراد بالاي 50 سال شهر اصفهان مي‌باشد. مواد و روش‌ها: 80 بيمار مبتلا به پوليپ كولوركتال مراجعه كننده به كلينيك خصوصي گوارش به عنوان گروه مورد و 80 فرد سالم مراجعه كننده به مركز بهداشت به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. تشخيص بيماران مربوط به 4 ماه اخير و با استفاده از كلونوسكوپي بود. افراد گروه بيمار و سالم از نظر سن، جنس و محل سكونت جور شدند. پرسشنامه عمومي اقتصادي اجتماعي و مقياس ناامني غذايي خانوارHFIAS تكميل گرديد. تجزيه و تحليل آماري با نرم افزارSPSS انجام شد. يافته‌ها‌: در اين مطالعه ارتباط مثبت و معني‌داري بين ناامني غذايي و پوليپ كولوركتال به دست آمد، به طوري كه شيوع ناامني غذايي در گروه بيماران 58.8% و در گروه افراد سالم 45% بود. همچنين تحصيلات، داشتن كودك زير 18 سال و وضعيت مصرف مكمل نيز با بيماري رابطه داشتند و بيشترين ارتباط را وضعيت مصرف مكمل داشت (0.05p ). نتيجه گيري: ناامني غذايي مي‌تواند به عنوان يكي از عوامل خطر پوليپ كولوركتال باشد كه بايستي متخصصين آن را مد نظر قرار دهند. سطح سواد پايين، داشتن كودك زير 18 سال و عدم مصرف مكمل نيز احتمال بيماري را افزايش مي‌دهند.