بررسي شيوع كم‌كاري تيروئيد آشكار و تحت باليني در بيماران ديابت قندي نوع 2 بستري در بيمارستان هاي امام و گلستان اهواز در سال‌هاي 1399 و 1400

مقدمه: ديابت نوع 2 و اختلالات تيروئيد هر دو از مشكلات شايع غدد درون‌ريز هستند. به نظر مي‌رسد ديابت قندي و اختلال عملكرد  غده تيروئيد باهم مرتبط و برهم تاثير‌گذار باشند. هدف از اين مطالعه بررسي شيوع كم‌كاري تيروئيد آشكار و تحت باليني در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2؛ بستري در بيمارستان­ هاي امام و گلستان اهواز، بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه گذشته‌نگر با مطالعه پرونده افراد بستري شده با ديابت نوع 2 در بيمارستان­ هاي امام خميني و گلستان اهواز، در سال 1399 تا 1400 انجام گرديد. در مجموع 420 بيمار  توسط تست ­هاي عملكرد تيروئيدي، از جمله هورمون محرك تيروئيد  (TSH)، مورد ارزيابي قرار گرفتند. كم‌كاري تيروئيد آشكار معادل سطح سرمي TSH ≥  10 ميلي‌واحد بين‌المللي بر ميلي‌ليتر و سطح  تيروكسين (T4) پايين­ تر از محدوده طبيعي، و كم‌كاري تيروئيد تحت باليني معادل TSH   5  ميلي‌واحد بين‌المللي بر ميلي‌ليتر و سطح T4 طبيعي در نظر گرفته شد. يافته‌ها: در كل 34 بيمار (8/1 درصد) داراي كم‌كاري تيروئيد آشكار و 61 بيمار (14/5 درصد) داراي كم‌كاري تيروئيد تحت باليني بودند. شيوع كم‌كاري تيروئيد آشكار و تحت باليني در زنان بيشتر از مردان بود (0/0001 P). شيوع كم‌كاري تيروئيد آشكار و تحت باليني بر اساس سن، نمايه توده بدني، نوع درمان، مدت ابتلا، سطح سرمي ويتامين د، پرفشاري خون و ديس ­ليپيدمي تفاوت معني­ داري نداشت. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه گوياي شيوع بالاي كم‌كاري تيروئيد آشكار و تحت باليني را در بيماران ديابتي نوع 2 نسبت به افراد غير ديابتي، به ويژه زنان مبتلا، مي‌باشد. بنابراين پيشنهاد مي شود كه بيماران ديابتي، به ويژه زنان مبتلا،  به طور منظم از نظر كم‌كاري تيروئيد غربالگري شوند.