ميزان آگاهي پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي شهر شيراز در مورد خون و فرآورده‌هاي خوني در سال‌هاي 1399-1398

سابقه و هدف عدم آگاهي از جنبه‌هاي مختلف فرآيند تزريق خون مي‌تواند منجر به بروز عوارض خطرناكي در بيمار گردد. با توجه به اهميت آموزش پرستاران در زمينه تجويز خون و فرآورده‌هاي خوني، بر آن شديم تا به بررسي ميزان آگاهي پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي شهر شيراز در زمينه طب انتقال خون بپردازيم. مواد و روش‌ها اين پژوهش توصيفي تحليلي به روش مقطعي بر روي پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي شيراز انجام گرفت. يادگيري با استفاده از پرسشنامه تعيين سطح آگاهي فراگيران در قبل و بعد از دوره توسط آزمون پري و پست تست انجام شد. پرسشنامه از دو قسمت مشخصات دموگرافيك و 28 سؤال چهار جوابي در مورد نحوه تزريق خون؛ مشخصات و انديكاسيون‌ها و عوارض تزريق خون تشكيل شده بود. مجموع امتياز اين چك ليست 28 امتياز بود. داده‌ها با 23SPSS و آزمون‌هاي t ، مجذور كا، مك‌نمار، آنوا و همبستگي پيرسون آناليز شد. يافته‌ها ميانگين نمره آگاهي پرستاران در زمينه طب انتقال خون بعد از آموزش به طور معناداري افزايش يافته بود(3.80 ± 13.47 از 28 به 5.45 ± 20.21 از 28)(p 0.001). افزايش آگاهي در تمام آيتم هاي مرتبط (تزريق خون، پلاكت، پلاسما و عوارض تزريق خون) معنادار بود. نتيجه گيري با توجه به اهميت آگاهي پرستاران در انجام تزريق خون ايمن و كاهش خطاهاي ناشي از تزريق و عدم آگاهي كافي پرستاران در زمينه طب انتقال خون به نظر مي‌رسد، آموزش پرستاران و به روز نمودن آگاهي آن ها در زمينه طب انتقال خون به طور منظم و مستمر و ارزشيابي ميزان تاثير آموزش بر عملكرد پرستاران بسيار ضروري باشد.