تربيت سياسي درسيرۀ امام رضا(عليه السلام)؛ الگويي براي بصيرت افزايي

تربيت سياسي ازجمله مفاهيمي است كه در شكل‌دهي چهارچوب‌هاي حكومت اسلامي و مشخص‌سازي نوع كنش‌ جامعه و بصيرت‌افزايي اسلامي نقش اساسي دارد. تربيت سياسي فرايندي است كه از امور غيرسياسي آغاز مي‌شود و بعد از آن به حوزه‌هاي بسيط ‌تري سوق پيدا مي‌كند. در انديشه اسلامي و الگوي‌هاي رفتاري ائمه اطهار(عليه السلام) تربيت سياسي‌اجتماعي انسان و جامعه همواره از اهميت والايي برخوردار بوده است. امامان معصوم از طريق تربيت اجتماعي و سياسي همواره به تبيين معارف ديني در حوزه‌هاي فردي و حكومتي پرداخته‌ و به تربيت انسان‌هاي تراز فرهنگ و هويت اسلامي اقدام كرده‌اند. در انديشه سياسي امام رضا(عليه السلام) اساساً مفهوم تربيت سياسي در ارتباط با توانمند‌سازي جامعه مسلمين به‌منظور آگاه‌سازي و ارتقاي سطح بينش آنان براي فهم روند‌هاي موجود است. سوال اصلي پژوهش اين است كه تربيت سياسي در انديشه و الگوي رفتاري امام رضا(عليه السلام) چگونه‌ است؟ بر اساس يافته‌هاي پژوهش در الگوي رفتاري امام رضا(عليه السلام) تربيت سياسي اساساً به معناي خود‌آگاهي اجتماعي و برقراري انسجام سياسي ‌اجتماعي و داراي مولفه‌ها و ويژگي‌هاي خاص خود است، ‌به‌طوري‌كه حق‌مداري،‌ عدالت، آزادي بيان، تكريم و احترام، مخاطب‌شناسي و آگاهي به زمانه از مهم‌ترين ويژگي‌هاي تربيت سياسي در انديشه و الگوي رفتاري ايشان است. بر اين مبنا روش پژوهش به‌صورت توصيفي‌تحليلي است كه با بهره‌گيري از روايات و سيره رضوي به تبيين تربيت سياسي در انديشه و الگوي رفتاري امام رضا(عليه السلام) مي‌پردازد.