اثر بخشي تلفيقي بازي‌هاي ساختاريافته و تحريكات حسي بر عملكرد اجرايي كودكان اتيسم

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان اثر بخشي تلفيقي دو روش بازي هاي ساختاريافته و تحريكات حسي بر عملكرد اجرايي كودكان اتيسم بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر مطالعه‌اي شبه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با يك گروه كنترل بود. از جامعه آماري كودكان دختر و پسر 5 تا 12 سال مبتلا به اوتيسم، 20 كودك مراجعه كننده به مركز درماني توانبخشي پايا در شهر تهران در سال 1399، با در نظر گرفتن ملاك هاي ورود و خروج انتخاب شده و به صورت تصادفي در گروه ­هاي آزمايش و كنترل (هر گروه 10 نفر) جايگماري شدند. روش برآورد حجم نمونه بر اساس جدول كوهن، با اندازه اثر 5/0، توان آزمون 8/0 و آلفاي 05/0 حجم نمونه معادل 20 نفر برآورد شد.گروه آزمايش علاوه بر خدمات آموزشي و درماني مركز پايا، از 12 جلسه تلفيقي تحريك حسي و بازي درماني بهره مند شدند ولي گروه كنترل فقط خدمات آموزشي و درماني مركز پايا را دريافت كردند. والدين كودكان هر دو گروه قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه درجه‌بندي رفتاري كاركردهاي اجرايي گاي اسكويت و كن ورسي (2000) را تكميل كردند. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از روش تحليل كوواريانس چندمتغيري(MANCOVA) و به كارگيري نرم افزار SPSS انجام گرديد. يافته هاي پژوهش: يافته ها نشان داد كه مداخله لگو درماني كنترل عملكرد اجرايي كودكان گروه آزمايش را در مقايسه با گروه كنترل در مؤلفه‌هاي بازداري، برنامه ريزي، سازمان دهي و كنترل عملكرد اجرايي در سطح معناداري 01/0 و مؤلفه كنترل هيجاني در سطح معناداري 05/0 بهبود مي بخشد. نتيجه­گيري: با توجه به تاييد فرضيه هاي پژوهش مبني بر اثربخشي تلفيق بازي‌هاي ساختاريافته و تحريك حسي بر بهبود عملكرد اجرايي كودكان داراي اختلالي طيف اوتيسم، نتايج اين پژوهش مي‌تواند در محيط‌هاي درماني و مراكز ارائه خدمات مشاوره‌‌اي به منظور كاهش اختلال و تقويت عملكرد اين كودكان مورد استفاده قرار گيرد.