تأثير سوخت‌هاي گازي و دماي مايع خنك‌كننده بر مشخصه‌هاي عملكردي و احتراقي يك موتور تك سيلندر ديزل دور پايين

در اين پژوهش تأثير استفاده از سوخت‌هاي گاز طبيعي فشرده و گاز نفتي مايع بر مشخصه‌هاي عملكردي و احتراقي يك موتور ديزل تك سيلندر، چهار زمانه، آب خنك با مكش طبيعي و به‌صورت مختلط‌ سوز مطالعه شد. هدف اصلي در اين پژوهش تعيين شاخص‌هاي عملكردي و مشخصه‌هاي احتراقي موتور در محدوده عملكرد گاورنر و در سرعت‌ها و دماهاي مختلف مايع خنك‌كننده‌ي موتور بوده است. آزمايش‌ها در شرايط پايدار براي حالت‌هاي كاركرد موتور با سوخت گازوييل خالص و مختلط‌ سوز گازوييلگاز و در سرعت‌ها و دماهاي مختلف مايع خنك‌كننده‌ي موتور به‌صورت آزمايش‌هاي فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام و مشخصه‌هاي عملكردي موتور اندازه‌گيري شد. نتايج آزمايش موتور نشان داد كه گشتاور، توان ترمزي و فشار مؤثر متوسط ترمزي در حالت مختلط‌سوز گازوييلCNG نسبت به حالت سوخت گازوييل خالص در تمامي سرعت‌ها و در حالت مختلط‌‌ سوز گازوييلLPG در سرعت‌هاي پايين موتور افزايش معني‌داري يافتند. مصرف سوخت و انرژي ويژه‌ي ترمزي نيز با افزايش دماي مايع خنك‌كننده در سرعت‌هاي پايين موتور و همچنين كاركرد موتور به‌صورت مختلط‌سوز كاهش معني‌داري را نشان دادند. همچنين با افزايش دماي مايع خنك‌كننده و كاركرد موتور با حالت مختلط‌ سوز بازده حرارتي ترمزي و بازده حجمي به‌ترتيب افزايش و كاهش معني‌داري را نشان دادند. به‌طوركلي، نتيجه‌گيري شد كه استفاده از موتور به‌صورت مختلط‌ سوز گازوييلCNG و دماي مايع خنك‌كننده 60 درجه سلسيوس در تمامي سرعت‌ها بهترين نتيجه را روي مشخصه‌هاي عملكردي و احتراقي موتور دارد.