بررسي نقش اسماء خداوند بر حوزه‌هاي وجودي، معرفتي و عملكردي انسان از ديدگاه ملاصدرا

در حكمت متعاليه ملاصدرا، نظام آفرينش تجلي اسماي الهي است. اصول و حقايق صوري كه در عوالم موجودند، در ذات حضرت الوهيت وجود دارند و اين حقايق از مرتبۀ ذات به عالم اسماء و صفات و از آنجا به عوالم ديگر تنزل كرده‌اند. در ميان موجودات، انسان چون مظهر اسم جامع ‌»الله» است، اهميت ويژه‌تري دارد. تأثيرات اسمايي در قوس نزول، جنبه آفرينشي دارد و در قوس صعود، اثرات معرفت شناسانه و عملكردي بر انسان دارد. از جمله تأثيرات معرفتي اسماء در قوس صعود: درك فقر ذاتي انسان، ارتقاي درجات و كمالات وجودي و از جمله آثار رفتاري اسماء عبارت است از: اجابت نيازهاي انساني در حوزه هدايت فردي، خود را در محضر حق ديدن و اعتدال در رفتار، تصرف انسان در هستي و پاسخ به نيازهاي انساني در حوزه هدايت اجتماعي و سياسي. روش توصيفي تحليلي به عنوان روش مختار نوشتار استفاده شده است.