اثر ميانجي خودكارايي در مذاكره حسابرسان بر رابطة بين مشوق هاي مالي و مشوق هاي اجتماعي بر عينيت‌گرايي حسابرس

كيفيت تصميم حسابرس و تاثير آن بر اثربخشي و كارايي حسابرسي عينيت گرايي است،كه بر توانايي حسابرسان در كشف تحريفات با اهميت در صورت هاي مالي اثر مي گذارد و منجر به بهبود دركيفيت حسابرسي مي شود. منظور از قدرت مشوق هاي مالي استفاده از مشوق هاي مالي مختلف دروني و بيروني به منظور كنترل عملكرد افراد است. به عبارت ديگر مدير از قدرت مشوق هاي مالي به منظور تأثيرگذاري و كنترل رفتار زير دستان استفاده مي‌كند. اگر چه همه مديران داراي قدرت مشابهي هستند، اما موفقيت در دسترسي و به كار بردن اثربخش مشوق هاي مالي نيازمند مديريت آن است. جامعه آماري اين پژوهش كليه حسابرسان عضو جامعه حسابداران رسمي ايران است.تعداد نمونه مورد نظر بر اساس جدول مورگان تعداد 384 نفر به دست آمد. نتايج تحليل ها با استفاده از الگوي معادالت ساختاري نشان داد كه مشوق هاي مالي بر عينيت گرايي حسابرسان اثر معناداري دارد. همچنين مشوق هاي اجتماعي بر عينيت گرايي حسابرسان اثر معناداري دارد. خودكارايي در مذاكره بر عينيت گرايي حسابرسان اثر معناداري دارد. مشوق هاي مالي بر عينيت گرايي حسابرس با نقش ميانجي خودكارايي در مذاكره اثر معناداري دارد. مشوق هاي اجتماعي بر عينيت گرايي حسابرس با نقش ميانجي خودكارايي در مذاكره اثر معناداري دارد.