شناسايي پيشران‏ هاي نهادينه‌سازي فرهنگ مطلوب هواداري در فوتبال

هواداراي يكي از ويژگي‏ هاي فرهنگ عامه‌پسند در جوامع صنعتي به شمار مي‏رود كه براي توسعة فرهنگ مطلوب هواداري از طريق اتخاذ سياست‏ها و تعيين ساختارهاي مناسب و بسترهاي مطلوب، بسترسازي‏ هايي لازم است. پژوهش حاضر با هدف شناسايي پيشران‏ هاي نهادينه‌سازي فرهنگ مطلوب هواداري در فوتبال كشور ايران انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و از نظر ماهيت براساس روش آينده‌پژوهي، تحليلي و اكتشافي بود. اطلاعات لازم توسط مصاحبه‌هاي كيفي عميق نيمه‌ساختاريافته با 23 نفر از اساتيد رشته تربيت ‏بدني دانشگاه، مديران علمي (آكادميك) و عملي (مديران سازماني) ورزشي، مربيان، داوران و اصحاب رسانه به‌عنوان خبرگان به دست آمد كه شامل پنج پيشران و 36 شاخص اصلي بود. براساس اين متغير‏ها، پرسشنامه دلفي طراحي شد و در اختيار 13 نفر از خبرگان مديريت ورزشي، بازاريابي و رويدادها در سطح كشور براي تأييد گويه‏ هاي نهايي قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ‏ها از ماتريس 36 در 36 اثرات متقاطع توسط نرم‌افزار ميك‌‌مك استفاده شد. بر پايه يافته‌هاي حاصل از پژوهش، پنج دسته كلي از پيشران‏ ها (تأثيرگذار تا تأثيرپذير) شامل پيشران‎ هاي اخلاقي، پيشران‎ هاي تشويقي و قانوني، پيشران‎ هاي پرورشي و آموزشي، پيشران‎ هاي زيربنايي و پايه و پيشران ‎هاي رسانه ‏هاي اجتماعي شناسايي شدند. نهادينه‌سازي فرهنگ هواداري، زمان‌بر است و بايد براي آينده آن با توجه به شاخص‎ هاي كليدي مؤثر برنامه ‏ريزي ‏هايي كرد تا بتوان فرهنگ مطلوب هواداري ايراني را با كشورهاي پيشرفته هم‌تراز كرد.