تبيين شرط مخالف با مقتضاي عقد در تنظيم قراردادهاي بانكي

شروط ضمن عقد ازجمله راهكارهاي مفيد براي حل مشكلات فقهي و حقوقي در قراردادهاي نوين بانكي و غير آن است. مطابق با آنچه در فقه اماميه بيان شده است، شرط زماني‌ نافذ است كه از ويژگي‌هاي لازم براي نفوذ برخوردار باشد. يكي از آن موارد، عدم مخالفت با مقتضاي عقد است. آنچه در بين فقها و حقوق‌دانان مورد اختلاف است، تبيين مراد از مقتضاي عقد بوده و تبلور آن در صحت يا عدم صحت قراردادهاي بانكي مشهود است. در اين تحقيق، تلاش براي تبيين معناي مقتضاي عقد بوده و با تبيين اين مطلب، محققان اين پژوهش، مقتضا را محدود به آنچه مشهور است، ندانسته و با ارائه تحليلي جديد از مقتضا، دايره آن را گسترده‌تر و آثار مترتب بر آن را متفاوت نسبت به آنچه مشهور است، مي‌دانند.