روش هاي مديريت طراحي درمدرسه ابتدايي باايجاد نشاط جهت ارتقاءيادگيري در دانش آموزان

هدف: محيط‌هاي آموزشي به‌عنوان مهم‌ترين فضاهاي تأمين‌كننده نيروي كيفي جامعه، داراي نقش بسزايي در تعامل با انسان از دو منظر فيزيكي و رواني مي‌باشند. لذا حداقل كاري كه مي‌توان در اين شرايط براي تأمين بهداشت جسمي و روحي كودكان و نوجوانان انجام داد، ايجاد فضاهايي شادي‌بخش در مدرسه مي‌باشد. مي‌توان اذعان داشت رشد و تكامل همه‌جانبه‌ي يك دانش‌آموز با توجه به مدت‌زمان تحصيل وي، در ابعاد جسماني، شناختي، عاطفي، اخلاقي و معنوي به‌واسطه‌ي نشاط و شادابي در مدرسه فراهم مي‌آيد. چنانچه يكي از اين موارد دچار صدمه شود، يا مورد غفلت قرار گيرد، دانش‌آموز به توانايي‌ها و شايستگي‌هاي كامل دست نخواهد يافت.روش شناسي پژوهش: پژوهش حاضر ضمن مرور ادبيات موضوع و ضرورت شادابي سازي محيط مدارس، به روش كتابخانه‌اي و ميداني و تحليل محتوا، به مطالعه در حوزه روانشناسي، شادابي و نيازهاي جسمي رواني دانش‌آموزان پرداخته است.يافته‌ها: عدم كارايي فضاي آموزشي و عملكردهاي مديريتي نامناسب در ايجاد شادي و نشاط در دانش‌آموزان جهت يادگيري بهتر موجب شده كه اين پژوهش به طراحي فضاي آموزشي با بهره‌گيري از راهكارهاي اساسي در حوزه مديريت و المان‌هاي طراحي سازگار در مدرسه بپردازد.اصالت/ ارزش افزوده علمي: اين پژوهش درصدد است ضمن معرفي اجزاي اصلي تشكيل‌دهنده‌ي فضاي بازو بسته مدارس و با تجزيه‌وتحليل نمونه‌هاي مدارس سنتي و مدرن ايران و كشورهاي خارجي، به الگوهاي مشتركي كه موجب شادابي و نشاط دانش‌آموزان مي‌گردد، نائل آيد و به‌صورت معيارهاي طراحي بيان نمايد.