استعاره هاي جوانان ايراني از ازدواج مبتني بر نظريه استعاره شناختي

هدف: اين پژوهش با هدف بررسي استعاره‌هاي جوانان از ازدواج مبتني بر نظريه استعاره شناختي ليكاف و جانسون انجام شد. روش: رويكرد تحقيق حاضر كيفي است كه با توجه به هدف مطالعه و دست يابي به تجارب زيسته‌ي افراد، از روش پديدار شناسي استفاده كرديم. جامعه مورد مطالعه جوانان متأهل و مجردي بودند كه در اين زمينه تمايل به مصاحبه داشته و بر اساس اصل نمونه‌گيري نظري و اشباع داده‌ها با 13 نفر مصاحبه‌ها صورت گرفت. يافته ها: اين بررسي چگونگي برداشت و درك جوانان ايراني از مفهوم ازدواج را اينگونه نشان داد كه ماهيت ازدواج، يك راه و مسير هدفدار است كه توسط همسران قابليت ساخته و خلق شدن آن وجود دارد. وجود مبدأ، مقصد، هدفمندي، راهرو انساني و حركت و در نهايت ملزومات طي گذار سالم و موفق اين راه به سمت مقصد، براي تبيين راه به مثابه مستعار منه ازدواج به خوبي ديده مي‌شود. نتيجه‌گيري: يافته‌ها بيانگر آنند در اين زمينه بايد به رويكرد مشاوره تربيتي آموزشي متوسل شد كه هم زمان علاوه بر هدفمندي و مقصد حركت زوجين در ازدواج، اهداف آنها در زندگي را در زمينه تغييرات ارزشي و معنايي ايجاد شده در اجتماع و گفتمان‌هاي دربرگيرنده همسران حول مفهوم ازدواج و زندگي مشترك نيز بررسي كند.