نقد ديدگاه نورمن ملكوم در مسئله ارتباط ايمان و تعقل

مفهوم ايمان و تعقل و نحوه ارتباط آن دو از مباحث مناقشه‌آميزي است كه بشريت از ديرباز با آن روبرو بوده است. نورمن ملكوم، فيلسوف امريكايي و از نامدارترين شاگردان و شارحان ويتگنشتاين، در موضوع ايمان و تعقل و نحوه ارتباط بين آن دو با اتكا به افكار ويتگنشتاين متأخر، همچون بازي زباني، نحوۀ حيات و... بيان و تقريري منحصربه‌خود دارد. ملكوم قصد دارد با ارائه شباهت‌هايي ميان فهم فلسفي و خصايص تفكر ديني ويتگنشتاين ربطي وثيق بين ايمان و تعقل پيدا كند. ملكوم انواع تناسب و شباهت ميان ايمان و تعقل را تحت عناويني مانند پايان‌پذيري توضيح، حيرت ديني، رفع خطا و مرض، اعتقاد به تقدم عمل و بي‌دليلي باور مورد بررسي و تبيين قرار داده كه اينها او را به اين واقعيت رهنمون مي‌سازد كه سرچشمه ايمان و استدلال‌ورزي يك چيز است و به عبارت ديگر اين دو در بنيادي بي‌بنياد به هم مرتبط مي‌شوند. در اين مقاله سعي شده است تا در مسير حصول و دستيابي به فهم صحيح و درست انديشه‌هاي ملكوم در باب نحوه ارتباط بين ايمان و تعقل، ضمن استناد به آثار وي، با روش توصيفي-تحليلي و به صورت نظام‌مند، نظرات و نقدهاي منتقدان ملكوم همچون پيتر وينچ وكاي نيلسن به صورت دقيق ارائه شود.