امكانسنجي استفاده از تصاوير رادار سار براي تشخيص و اندازه‌گيري ناهمواري‌هاي سطح دريا در منطقه دريايي نوشهر

امكان استفاده از تصاوير رادار سار براي تشخيص ناهمواري‌هاي سطح دريا كه عمدتاً در اثر بادها و تلاطم آب ايجاد مي‌شوند، مورد تحقيق قرار گرفته است. تصاوير مختلفي از داده‌هاي سنجنده راداري سنتينل1 سار در باند سي و زاويه برخورد 39.16 درجه تهيه و با انجام پردازش‌هاي مختلف در دو قطبيدگي، تصاوير ضريب و شدت بازپخش براي منطقه دريايي نوشهر توليد شده و تغييرات مكاني اين پارامترها در محيط دريا مورد تحليل قرار گرفته است. نتايج نشان دهنده آن است كه مقدار بازپخش از سطح در مناطق مختلف متفاوت و متغير است. همچنين، مقادير ضريب بازپخش بزرگتري در قطبش وي‌وي (VV) ( با مقدار حداكثر تا حدود 0.1 در تاريخ 07.12/96) نسبت به قطبش وي‌اچ (VH) مشاهده مي‌شود. مقايسه نمودارها نيز نشان ميدهد كه قطبش وي‌وي (VV) تفكيك تفاوت‌هاي مقدار ضريب و شدت بازپخش از سطح در مناطق نزديك و دور از ساحل را بهتر از قطبش وي‌اچ (VH) انجام و نشان مي‌دهد. هنگامي كه مقدار ميانگين ضريب بازپخش راداري در قطبش ويوي 0.00735 است، زبري سطح دريا در منطقه نوشهر كم و ارتفاع امواج در حد 0.9 متر است. اما هنگامي كه مقدار ميانگين ضريب بازپخش راداري در قطبش ويوي 0.034004 است، زبري سطح دريا در منطقه نوشهر زياد و ارتفاع امواج در حد 2.7 متر است. لذا، مشخص شد كه ارتباط و همبستگي مناسبي بين مقادير بازپخش از سطح و ميزان ناهمواريهاي سطحي وجود دارد. ضمنا، نتايج مويد افزايش ضرائب بازپخش و در نتيجه زيري سطح آب در مناطق نزديك ساحل نسبت به مناطق دور از ساحل است.