الگوي جامع طراحي و پياده‌سازي نرم‌افزار نمايه‌‌سازي خودكار

هدف: هدف پژوهش ارائه الگويي است جهت طراحي نرم‌افزار نمايه‌سازي كه عمل ذخيره‌سازي اطلاعات و نمايه منابع را به شكل خودكار انجام دهد. روش كار پژوهش: روش پژوهش ارزيابي تطبيقي و طراحي سيستم بوده است. ابزار گردآوري اطلاعات سياهه وارسي محقق‌ساخته بوده كه توسط متخصصان اعتباريابي شد. جامعه پژوهش 9 نرم‌افزار كه با شرايط پژوهش همخواني داشتند در نظر گرفته شد. سياهه وارسي به صورت حضوري و از طريق بخش‌هاي تحليل و توسعه يا پشتيباني نرم‌افزارهاي موردنظر تكميل شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه براي طراحي نرم‌افزار نمايه‌سازي خودكار لازم است كه بخش‌هاي فهرست‌نويسي و مستندسازي، منابع ديجيتال، نمايه‌سازي، مديريت، جستجو و قابليت‌هاي عمومي به‌طور اجباري در نرم‌افزار مدنظر قرار بگيرند. همچنين، بخش‌هاي كاربردي و جانبي نظير ورود اطلاعات استاندارد، اصلاح داده‌هاي ناشي از او سي آر، بهره‌گيري از هوش مصنوعي، استفاده از يادگيري ماشين و امكان ميان‌كنش‌پذيري با ساير سامانه‌ها در نظر گرفته شوند. بحث و نتيجه‌گيري: بررسي نرم‌افزارهاي مختلف موجود در ايران، نشان داد كه هيچ‌كدام از اين ابزارها، قابليت‌هاي لازم براي نمايه‌سازي خودكار را به صورت كامل پياده‌سازي نكرده‌اند، اما زيرساخت‌هاي لازم براي طراحي و توسعه نرم‌افزار مستقل نمايه‌سازي خودكار به زبان فارسي يا افزودن بخش نمايه‌سازي خودكار به سامانه‌هاي موجود فراهم است. الگوي نهايي پيشنهادي پژوهش، بخش‌ها و شرايط لازم براي متخصصان علم اطلاعات و رايانه براي طراحي نرم‌افزار نمايه‌سازي خودكار را در برگرفته است.