رابطه بين شايستگي ديجيتالي و عوامل فردي و زمينه‌اي: بررسي معلمان شهر سنندج

زمينه و هدف: اين پژوهش باهدف رابطه بين شايستگي ديجيتالي معلمان شهر سنندج و عوامل فردي و زمينه‌اي صورت پذيرفته است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نوع همبستگي است و با روش پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل معلمان شهر سنندج برابر با 5985 بوده و حجم نمونه در اين پژوهش برابر با 342 برآورد شده است، شيوه نمونه‌گيري در اين پژوهش نمونه‌گيري در دسترس مي‌باشد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها و آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از مدلسازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار ليزرل استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه عوامل فردي و عوامل زمينه‌اي بر شايستگي ديجيتال معلمان تأثير مثبت و معني‌داري دارند. با اين اوصاف كه تأثير عوامل فردي بيشتر از عوامل زمينه‌اي مي‌باشد. همچنين، مؤلفه‌هاي عوامل فردي و مؤلفه‌هاي عوامل زمينه‌اي بر شايستگي ديجيتال معلمان تأثير مثبت و معني‌داري دارند. نتايج: بنابراين از آنجا كه سواد ديجيتالي به عنوان مهارت‌هاي ساده فناوري اطلاعات و ارتباطات، مانند توانايي خواندن، نوشتن و محاسبه و مهارت‌هاي پيشرفته‌تر است مي‌تواند استفاده خلاقانه و انتقادي از ابزارها و رسانه‌هاي ديجيتال را ممكن كند. بر اين اساس عناصر مهارت‌‌هاي فني، مانند سواد و مهارت‌هاي ابزاري يك‌پايه را تشكيل مي ‌دهند، بنابراين گسترش سريع رويكرد شايستگي محور و به‌كارگيري آن در برنامه‌هاي توسعه كاركنان، بيش از هر چيز، معلول مزايا و فوايد بسياري است كه در اين رويكرد نهفته است.