رابطه يادگيري سازماني با رهبري تحولي مديران و عملكرد كتابداران كتابخانه‌هاي دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين وضعيت رابطه يادگيري سازماني با رهبري تحولي و عملكرد شغلي كتابداران دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان انجام شد. روش‌شناسي: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و روش آن، توصيفي و از نوع همبستگي بوده است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كتابداران دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان در سال 1396 كه تعداد آن‌ها 139 نفر بودند و از طريق نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي 111 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در اين پژوهش از پرسشنامه يادگيري سازماني گومز و همكاران (2005)، رهبري چندگانه براساس نظريه باس و آوليو (1995) و عملكرد شغلي پاترسون (1990) جهت گردآوري داده‌ها استفاده شد. ضريب آلفاي كرونباخ كه در پرسشنامه يادگيري سازماني 930/0، رهبري تحولي 955/0 و عملكرد شغلي پاترسون 856/0 بود، براي سنجش پايايي پرسشنامه‌ها استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل استنباطي داده‌ها از آزمون‌هاي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين يادگيري سازماني با رهبري تحولي و عملكرد شغلي كتابداران دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان رابطه معني‌داري وجود دارد. بحث و نتيجه‌گيري: مديران، كاركنان و كتابداران بايد نگرش و ديدگاه خود درباره يادگيري سازماني و رهبري تحولي را ارتقا داده و عملكرد خود و سازمان را ارتقا بخشند.