بررسي ماكروسكوپيك اثر نوع آب تزريقي بر رفتار توليدي مخازن نفت امولسيوني با تأكيد بر شوري

توليد نفت از مخازن نفت امولسيوني همواره با مشكلاتي همراه بوده است. از جمله اين مشكلات مي‌توان به افزايش گرانروي نفت و بسته‌شدن گلوگاه‌ها و متعاقب آن، افزايش افت فشار و كاهش نرخ توليد اشاره كرد. بررسي رفتار حركتي اين نوع نفت در محيط متخلخل كه نمونه‌اي از سنگ مخزن است، مي‌تواند به شناخت بيشتر موضوع و پارامترهاي مؤثر بر آن كمك نمايد. شوري و تركيب يوني از جمله عوامل مؤثر بر رفتار امولسيون آب در نفت در محيط متخلخل مي‌باشند كه كم‌تر مورد بررسي قرار گرفته‌اند. بدين منظور، اثر شوري آب‌هاي مختلف برروي رفتار اختلاف فشار دو سر مغزه در حين سيلاب‌زني بررسي شده است. آزمايش‌هاي سيلاب‌زني در دماي C° 60 ، فشار اتمسفر و در بسته شني صورت گرفت. بدين صورت كه شورآب‌هايي شامل آب كم شور، آب درياي خليج‌فارس و آب سازند پارس جنوبي به محفظه‌ ماسه‌اي اشباع از امولسيون تزريق و رفتار فشاري و بازيافت نهايي نفت آن ثبت شد. نتايج گوياي آن است كه آب خليج‌فارس نوسان فشاري بيشتري نشان داده و موجب بسته‌شدن مسيرهاي بيشتري به نسبت دو آب نمك ديگر مي‌شود. نتايج ميكروسكوپي نشان مي‌دهد كه اين پديده مي‌تواند به‌علت به دام افتادن قطرات آب پخش شده در امولسيون در گلوگاه‌ها حين تزريق و مهتر از آن، تشكيل امولسيون درجاي ثانويه در محيط باشد كه موجب بسته‌شدن بخش‌هايي از محيط متخلخل مي‌شود. اين پديده در تزريق آب خليج‌فارس، به‌دليل تشكيل امولسيون با قطرات درشت‌تر با افزايش فشار و كاهش بازدهي نهايي نفت، بيشتر خود را نشان مي‌دهد.