ارزيابي نقش ميانجي كارآفريني اجتماعي در تأثير سرمايه اجتماعي و سرمايه انساني بر عملكرد عملياتي

در محيط پيچيده و متلاطم امروزي، هدف اصلي هر كسب‌وكار، دست يافتن به مزيت رقابتي برتر و بهبود عملكرد سازمان است. مهم‌ترين منابعي كه مي تواند براي سازمان مزيت رقابتي پايدار ايجاد كند، سرمايه انساني و سرمايه اجتماعي است. ازاين‌رو در پژوهش حاضر، تأثير سرمايه اجتماعي و سرمايه انساني بر عملكرد عملياتي دانشگاه شهيد چمران با در نظر گرفتن نقش ميانجي كارآفريني اجتماعي بررسي شده است. در اين پژوهش كه از نوع توصيفي - همبستگي است، داده هاي مورد نياز از طريق پرسشنامه از نمونه اي متشكل از 390 نفر از كاركنان و كارشناسان فعال در دانشگاه شهيد چمران اهواز جمع آوري شد. روايي محتوايي پرسشنامه را گروهي از خبرگان بررسي و تأييد كردند. پايايي پرسشنامه نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ تأييد شد. جهت بررسي داده‌ها از آزمون هاي توصيفي و مقايسه‌اي در نرم‌افزار SPSS و آزمون معادلات ساختاري در نرم‌افزارSmart PLS3 استفاده شده است. نتايج نشان داد كه سرمايه اجتماعي و سرمايه انساني  بر كارآفريني اجتماعي و عملكرد عملياتي تأثير مثبت و معني داري دارند. همچنين نتايج آزمون ميانجي نشان داد كه كارآفريني اجتماعي در رابطه بين سرمايه اجتماعي و سرمايه انساني بر عملكرد عملياتي، نقش ميانجي ناقص دارد.