ارزيابي داده‌هاي سنجنده موديس (MODIS) در پايش غلظت آلاينده‌هاي PM2.5 و PM10 با تأكيد بر متغيرهاي هواشناسي

در اين پژوهش با استفاده از داده‌هاي حاصل از سنجنده موديس (MODIS) به ارزيابي توانايي داده‌هاي اين سنجنده در برآورد غلظت آلاينده‌هاي PM2.5 وPM10 در شهر تهران پرداخته شد. براي اين منظور از داده‌هاي شش ايستگاه هواشناسي و آلودگي سنجي زميني استفاده شد و مدل‌هاي خطي و غيرخطي برآورد غلظت هواويزها ارائه شد. متغيرهاي اين مدل‌ها شامل متغيرهاي هواشناسي و عمق نوري هواويزها (AOD) مستخرج از محصولات MOD04-L2 سنجنده موديس ماهواره ترا (TERRA) است. نتايج تحليل‌هاي آماري نشان داد مدل رگرسيون خطي كه شامل متغيرهاي عمق نوري هواويزها، بارش 24 ساعته، ميانگين فشار بخار آب و ساعت آفتابي است، در مقياس كل شهر تهران (0/75=R^2 و ug/m3 7/47 RMSE=) و ايستگاه‌ها مناسب‌ترين مدل در مقايسه با بقيه مدل‌هاي به‌دست‌آمده است. در اين مدل غلظت PM2.5  با ساعت آفتابي رابطه عكس و با بقيه متغيرها رابطه مستقيم دارد. نتايج نشان داد استفاده از متغيرهاي هواشناسي و توجه به پديده‌هاي جوي موجب بهبود عملكرد داده‌هاي سنجنده موديس در برآورد غلظت آلاينده PM2.5 مي‌شود و مدل ارائه‌شده مي‌تواند مكمل مناسبي براي ايستگاه‌هاي زميني پايش آلودگي هوا در برآورد غلظت هواويزها باشد و نواقص آن‌ها تا حد زيادي برطرف سازد.