اصول زيست عارفانه در انديشه ابن عربي

سبك زندگي عارفانه مشتمل بر اصول و مباني اي است كه مي توان از آنها به عنوان مشخصه هاي متمايزكننده آن از ساير سبك هاي زندگي ياد كرد، ازاين رو يك راه براي فهم زيست عارفانه تبيين اين اصول و ارائه آنها در ساختاري نظام مند است. بر اين اساس، در نوشتار حاضر موضوع بحث استخراج اصول زيست عارفانه با تأمل در انديشه ابن عربي به شيوه توصيفي و تحليلي است كه برسازنده مولفه هاي سبك زندگي عارفي است كه با طي كردن فرايند سلوك به مقام تخلق به اخلاق الاهي دست يافته است و الگويي از زيستن را هم از لحاظ بينشي و هم از لحاظ عملي عرضه مي دارد كه او را از ساير شيوه هاي زندگي متمايز مي سازد. از اين اصول تحت عناوين «عبوديت و حريّت»، «حكمت»، «مكارم اخلاق»، و «عدم نزاع» ياد شد كه مترتب بر يكديگر بوده و ساختار نظام مندي را تشكيل مي دهند. همچنين در ضمن بحث از اين اصول از مباني هستي شناختي و انسان شناختي تبيين كننده آنها نيز سخن به ميان آمد.